نوجوانان گاهي بسيار خشن و بي ادب مي شوند به ويژه در مكالمه با دوستان خود حرفهاي زشتي بر زبان مي آورند. والدين نمي توانند نحوه حرف زدن فرزند خود را با دوستانش كنترل كنند ولي مي توانند- و بايد- مراقب حرف زدن او درخانه باشند. به هيچ وجه ناسزاگويي فرزندان را تحمل نكنيد. راههاي زيادي براي مقابله بااين مشكل وجود دارد:
¤ يادتان باشد گاهي نوجوانان براي رنجش شما از كلمات زشت استفاده مي كنند. اگر خونسردي خود را حفظ كنيد و از حرفهاي آنها ناراحت نشويد، احتمالا اين كار را انجام نخواهندداد. هرچند آنها از درك بالايي برخوردارند و حتي اگر طور ديگري وانمودكنيد مي دانند چه وقت حقيقتا ناراحت مي شويد. اگر فرزندتان به خاطر عصبانيت به شما ناسزا بگويد يادتان باشد مسئله مهم علت عصبانيت اوست نه ناسزاگويي اش.
¤ بدون اينكه ناراحت شويد به فرزندتان بگوييد كه نحوه حرف زدن او را دوست نداريد و اين كار قابل تحمل نيست. شما نبايد درخواستي كنيد بلكه بايد بگوييد چه چيزي را ترجيح مي دهيد. شما همچنين مي توانيد يك گام جلوتر رفته و در مورد احساسات خود حرف بزنيد، مانند: «من از ناسزاگفتن تو بسيار رنج مي برم» ولي نبايد از او انتظار جواب داشته باشيد.اين كار مانع از گستاخ شدن نوجوان مي شود.
وقتي فرزندتان به طور مكرر در جريان احساسات شما قراربگيرد به رحم مي آيد و احتمالا دست از ناسزاگويي برمي دارد.
¤ اگر فرزندتان در طول يك روز هيچ دشنامي نداد، با گفتن اين جملات از او قدرداني كنيد. «از اينكه امروز ناسزا نگفتي، ممنونم» و يا «خوشحالم كه امروز دشنام ندادي».
¤ هرچند تنبيه كردن يك راه حل محسوب مي شود ولي معمولا تاثير مثبتي ندارد و فقط فرزندتان را گستاخ تر مي كند.
¤ علي رغم رفتار و گفتار ناخوشايند، فرزندتان هنوز هم به عنوان يك انسان، شايسته احترام است. نوجوانان گاهي براي رسيدن به اهداف خود از روش هاي عجيبي استفاده مي كنند. به عنوان مثال كساني كه مي خواهند همه مردم آنها را دوست داشته باشند شروع به لاف زني مي كنند و آنهايي كه به دنبال جلب احترام ديگران هستند دست به كار احمقانه اي مي زنند. شايد نوجوانان موجودات متناقضي باشند ولي شايسته احترام هستند و اگر با آنها همانند يك بزرگسال محترم رفتار كنيد -نه يك كودك- واكنش مثبتي نشان خواهند داد.
¤ نوجوانان درگير شكل دادن به هويت شخصي خود هستند و براي نيل به اين هدف بايد از والدين جدا شوند. دراينجاست كه عصيان، نقض قوانين، دردسر، خشونت و گستاخي پيش مي آيد.
سعي كنيد مشكلات نوجوان خود را درك كنيد.
¤ به حرفهاي نوجوان خود گوش دهيد. لازم نيست با او موافقت كنيد. ولي فرزندتان بايد بداند كه به سخنانش گوش مي دهيد. در ضمن از قضاوت كردن، قطع كردن، تفسير و تصحيح كردن حرفهاي او خودداري كنيد.
يك نوجوان زندگي دشواري دارد و دشنام دادن غالبا راهي براي تخليه اضطراب و نوميدي اوست. در بيشتر موارد اين كار بي ضرر است و همانطوري كه خودتان نيز تجربه كرده ايد به زودي اين مشكل برطرف خواهدشد.